Πέμπτη 12 Απριλίου 2018

παραμονή του συμποσίου








Ευχαριστούμε 

απαξάπαντες τους συμμετέχοντες στο συμπόσιο

Κωνσταντίνος Αγγέλου
Κωνσταντίνος Αγγέλου / Το Διεθνές Φεστιβάλ ΣΦΙΓΓΑ
Όλγα Αλεξοπούλου
Κύρα Αλιγιζάκη / Χ+1Δημιουργοί
Δημήτρης Αλτίνογλου
Μανώλης Αναστασάκος
Ντίνα Αναστασιάδου
Ιωάννα Αρβανίτη
Anna Vassof
Βενιζέλος Γαβριλάκης
Παναγιώτης Δαφιώτης
Νίκος Δαχρής
Μαρία Δουκάκη
Κώστας Ευαγγελάτος
Τζίμης Ευθυμίου
Κατερίνα Ζαχαροπούλου
Δημήτρης Ζιαμπάρας
ZLR Betriebsimperium: Christoph Ziegler και Λουκία Ρίτσαρντς
Νίκος Καζέρος και Ελένη Τζιρτζιλάκη
Νικολένα Καλαϊτζάκη
Ελένη Καραγιάννη
Πόλυ Ξένη Κασδά
Μανώλης Κασιμάτης
Εύα Κολιοπάντου
Παγώνα Κουτούλα
Πάρης Λεγάκης + ομάδα πουλιά: Πανδώρα Γιαμαλίδου,
Ελένη Μαστρογεωργοπούλου, Δάφνη Σοφιανοπούλου.
Βασιλική Λεκού
Κοσμάς Λιλικάκης
Στυλιανός Μακρυγιάννης / Made in Athens
Λυδία Μαργαρώνη
Εύα Μελά
Κωνσταντίνος Μίχος
Σπύρος Μοσχονάς
Μαρία Μόσχου
Φιόνα Μουζακίτη και Γιώργος Βλασσόπουλος
Κλεοπάτρα Μουρσελά
Κώστας Μπεβεράτος
Ομάδα Ένωση Άνθρακα: Βασιλική Κριθαρά, Κατερίνα Κριθαρά, Κώστας Μπεβεράτος
Βαγγέλης Βαγγέλης
Κωνσταντίνα Μπολιεράκη
Δημήτριος Νικολούλιας
Decode FabLab
Δέσποινα Πανταζή
Λαμπρινή Παπαδήμα
Μαρία Παπαδημητρίου
Άρτεμις Ποταμιάνου
Τάσος Σαγρής / ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ
Βασιλίκα Σαριλάκη
Άγγελος Σκούρτης
Μάνος Στεφανίδης
Κώστας Στουπάθης
Ιορδάνης Στυλίδης
Κωστής Σχιζάκης
Γιάννης Σχίζας
Γεωργία Τουλιάτου
Θεόφιλος Τραμπούλης
ΦΥΤΑ
Άννα Μαρία Χατζηστεφάνου
Νικήτας Χιωτίνης

το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης για τη φιλοξενία

το Υπουργείο Πολιτισμού για την υποστήριξη


Τρίτη 10 Απριλίου 2018

εκτός από τις εισηγήσεις υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα ΙΙ



ΈΜΣΤικτα & ΕΜΣΤάσεις (workshop)

ΦΥΤΑ
αντικαλλιτέχνες & ακαδημαϊκοί

Τι είναι αυτό που διαχωρίζει το μουσειακό από το εφήμερο; Πώς γράφεται η ιστορία εναλλακτικών κινημάτων στα πλαίσια της μουσειολογίας; Ποια είναι τα όρια μεταξύ ανεξάρτητης και θεσμικής τέχνης; Ποιες είναι οι επιμελητικές παράλληλες γλώσσες με τις οποίες φτιάχνεται ένα μουσείο; Ποια είναι η σχέση μεταξύ εκπαιδευτικών δομών όπως η ακαδημία, το ερευνητικό κέντρο και το μουσείο; Πώς αποφασίζονται τα αρχικά του ονόματος ενός δημόσιου ελληνικού οργανισμού;
Σε ένα πολιτικο-ποιητικό διαδραστικό εργαστήριο, τα ΦΥΤΑ καλούν τους συμμετέχοντες να αναλύσουν ξεχωριστά την κάθε μια από τις λέξεις “εθνικό”, “μουσείο”, “σύγχρονης”, “τέχνης” και να σκεφτούν τί ακριβώς η κάθε μια απ’ αυτές δηλώνει, φανερώνει, υπαινίσσεται. Στη συνέχεια καλούν τους συμμετέχοντες να φανταστούν πολλαπλούς διαφορετικούς τρόπους εξήγησης του ακρωνύμιου ΕΜΣΤ, δημιουργώντας με τη σειρά τους πληθώρα φανταστικών, άλλων μουσείων.

--------------------


Μια ομιλία στο ΕΜΣΤ από τον χορογράφο Κωνσταντίνο Μίχο (έκτακτη εμφάνιση)

Ο Τζίμυς Ευθυμίου με ρώτησε αν με ενδιαφέρει να κάνω μια δεκάλεπτη ομιλία/περφόρμανς στο ΕΜΣΤ και εγώ είπα αμέσως ναι.
Και έγραψα στην περιγραφή ότι θα κάνω μια ομιλία/περφόρμανς στο ΕΜΣΤ
Και εσείς διαβάζετε ότι θα κάνω μια ομιλία/περφόρμανς
και αλήθεια θα κάνω μια ομιλία/περφορμανς, διάρκειας δέκα λεπτών,
η οποία παρά τις ολοφάνερες αναφορές στον μοντερνισμό και την conseptual τέχνη θα τελειώσει με μια συγκινητική φράση.
Όμως ταυτόχρονα .........παράλληλα. ......εκείνη την στιγμή... εκεί......
το σημαντικό είναι να κατανοήσουμε γιατί ένας χορευτής είπε αμέσως ναι για να κάνει μια ομιλία/περφόρμανς στο ΕΜΣΤ.

-----------------------------

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - POSTER

Το Διεθνές Φεστιβάλ ΣΦΙΓΓΑ -Το Φεστιβάλ των κρυμμένων Θηβών
Κωνσταντίνος Αγγέλου Εκπρόσωπος του Διεθνούς Φεστιβάλ Σφίγγα
Το ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΦΙΓΓΑ αποτελεί μια ανεξάρτητη και φιλόδοξη καλλιτεχνική πρόταση θεμελίωσης μιας νέας πόλης, που επιχειρείται με την αλλαγή του συναισθηματικού χάρτη των κατοίκων της πόλης, μέσα από την κάθετη βουτιά στον τόπο και τον χρόνο, για την ανεύρεση του πολιτιστικού αποθέματος, που θα γίνει αφετηρία δημιουργίας μιας νέας ταυτότητας, συγχρονισμένης με τις οντολογικές-υπαρξιακές βάσεις των ανθρώπων, προϋποθέσεις δημιουργίας και ελευθερίας, που τώρα κοιμούνται.
Η ΣΦΙΓΓΑ ένα καλλιτεχνικό σχέδιο στον αστικό και κοινωνικό χώρο μιας πόλης, όπου καλλιτέχνες διαφορετικών ειδικοτήτων απ’ όλο τον κόσμο, συγγραφείς επιστήμονες και κοινό δημιουργούν, αλληλεπιδρώντας με τα μνημονικά στοιχεία της πόλης, προτείνοντας λύσεις για την «ίδρυση της πόλης του μέλλοντος» δηλαδή του χώρου που θέλουμε να ζούμε. Τα έργα-προτάσεις επιχειρούν να ανατρέψουν την ακινησία, τον εφησυχασμό και την αδράνεια που επιφέρουν σήψη στο παρόν, να ενώσουν τις δράσεις των ανήσυχων πολιτών και να επιφέρουν μέσω διαφόρων αλληλεπιδράσεων την αλλαγή στο μέλλον της πόλης με μια έννοια «κοινωνικής γλυπτικής».
Θεωρούμε το πολύπλευρο αυτό έργο σαν ένα ολιστικό προσδιορισμό του έργου τέχνης, έργο που αφορά την ίδια την κοινωνία και την πόλη, όπου, συντονισμένα και μέσα σε ένα γενικό πλαίσιο, συμβαίνουν πολλαπλά «πλαστικά» δρώμενα. Η δημιουργικότητα του καλλιτέχνη δεν είναι πλέον το απομονωμένο έργο τέχνης αλλά ο ολιστικός σχεδιασμός αυτής της μέγα πράξης με βασικό τετράπτυχο: καλλιτέχνες-κοινό (ως δημιουργοί της κοινωνίας και της ιστορίας)- πραγματικός χώρος-εικονικός χώρος (διαδίκτυο). 
-----------------
Χ+1Δημιουργοί
Κύρα Αλιγιζάκη Εκπρόσωπος της ομάδας Χ+1Δημιουργοί
Χ+1Δημιουργοί, όπου Χ ο αριθμός των συμμετεχόντων εικαστικών, που εκθέτει κάθε φορά (όλοι διπλωματούχοι Ανωτάτων Σχολών Καλών Τεχνών ή Αρχιτεκτονικής), και 1 ο ποιητής (δημιουργός κι αυτός) Θανάσης Σάλτας, ο οποίος εμπνέεται από τα εκτιθέμενα έργα τους και γράφει Ποίηση. Από το 2010 και κάθε χρόνο εκθέτουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, στο εμβληματικό και ιστορικό χώρο του Παλαιού Ταχυδρομείου της πόλης. Το 2012 εκδόθηκε το Λεύκωμα «Φωνές του Ελικώνα» με φωτογραφίες από τα έργα σε Ποίηση Θ. Σάλτα και Μουσική Χρύσας Οικονομάκη. Ακολούθησαν Εκθέσεις και Performance σε Ιανό κ.ά. Φέτος, στις 14/3/18 στο Αίθριο της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιά παρουσίασαν τη Λογοτεχνική βραδιά «Όταν οι εικαστικοί γράφουν» με παράλληλη προβολή έργων τους και ζωντανή μουσική. Έχουν εκδοθεί κατάλογοι και αφίσες για όλες τις εκθέσεις, όπως και φωτογραφικό υλικό. Η ομάδα είναι ανοιχτή σε κάθε νέα καλλιτεχνική πρόταση. Σκοπός μας είναι η ποιοτική και ελεύθερη δραστηριότητα και κυρίως η έρευνα με πλουραλισμό και εξωστρέφεια. 
--------------------------
Από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη - Μία παράδοση ζωντανεύει στον χρόνο 
Βενιζέλος Γ. Γαβριλάκης Υπεύθυνος Συντηρητής των εργαστηρίων Συντηρήσεως και Αποκαταστάσεως Βυζαντινών και Ιστορικών Κειμηλίων και Αρχαιοτήτων «Ιερή Παρακαταθήκη» 
  Η ανακοίνωση τοίχου (poster) εστιάζει στη συμβολή μίας ανεξάρτητης ομάδας  συντηρητών Βυζαντινών/Ιστορικών κειμηλίων & Αρχαιοτήτων με την επωνυμία «Ιερή Παρακαταθήκη». Η τελευταία, είναι μια ανεξάρτητη ομάδα τόσο από πλευράς φορέα χρηματοδότησης των δράσεων της, όσο και των ορίων της ερευνητικής της δραστηριότητος.
Ειδικότερα, στόχοι της Ομάδας είναι:
Η Ιστορική τεκμηρίωση με σκοπό τη διάσωση και την διατήρηση της άΰλης πληροφορίας του έργου τέχνης. Η συντήρηση ως παρεμβατική  και σωστική ενέργεια. Η ανταπόκριση στα προβλήματα που προκύπτουν σχετικά με την επαγγελματική δεοντολογία συντήρησης και τις προκλήσεις  θεραπείας των έργων τέχνης (ηθικά διλλήματα, φθορά, ανάγκες, κ.α.).
Για να διευκρινιστεί το έργο της ομάδος, η ανακοίνωση  πραγματέυεται την ιστορία ενός θρησκευτικού πίνακα σε καμβά (ευρ. γν. ως «Ιεροσολιμίτικο») του 1861. Ανάγοντας αξίες ενός θρησκευτικού κειμηλίου όπως η  τεχνική κατασκευής του, η ιστορία του και η γεωγραφική προέλευση του. Παράλληλα,  της ποικίλης θεματογραφίας του  και της μετέπειτα χρηστικής και δογματικής του αξίας. Κατά αυτό τον τρόπο αναλύονται με πλήρες φωτογραφικό υλικό και φυσικοχημικές τεχνικές,  οι εργασίες συντήρησης  που είναι αναγκαίες για την διάσωση και διατήρηση του έργου, στο πέρασμα του χρόνου. Συνεπώς, συμβάλλει στην ανάδειξη της επιστήμης της συντήρησης, ως μία ενέργεια και παρέμβαση που συνοδεύει την πορεία του κειμηλίου  μέσα στο  χωροχρόνο. Ως ένα αξιόλογο καλλιτεχνικό, ιστορικό και δογματικό έργο που αποτελεί τμήμα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Ως περίπτωση έργου που κλήθηκε μία ανεξάρτητη ομάδα να διατηρήσει και να αναδείξει, με τον καλύτερο εφικτό τρόπο. 
-----------------------
Τα 10 χρόνια του Ορίζοντα Γεγονότων
Αφιερωμένο σε όλους τους φίλους
Μαρία Δουκάκη
Πενήντα εικαστικές εκθέσεις και δράσεις μέτρησα, στην προσπάθειά μου να οργανώνω το υλικό που έχει προέλθει μέσα στα δέκα χρόνια ύπαρξης του Ορίζοντα Γεγονότων. Είναι άξιο θαυμασμού και απορίας πώς κατάφερε αυτή η «ομάδα» να διανύσει τόσο χρόνο και να κάνει τόσα πολλά πράγματα! Κατά τη γνώμη μου, τρεις είναι οι σημαντικότεροι λόγοι: 1) η ανάγκη πολλών δημιουργικών ανθρώπων να βρίσκονται και να μοιράζονται μεταξύ τους αλλά και με ένα ευρύτερο κοινό τις ιδέες και τα έργα τους, 2) η αποδοχή και η ελευθερία που νιώθει όποιος μπαίνει σ’ αυτή την ομάδα και 3) η αστείρευτη έμπνευση και ακούραστη ενέργεια του Τζίμη Ευθυμίου που μας παρασύρει μαζί του. Όλα αυτά τα ωραία μεταδίδονται από τον έναν στον άλλον κι έτσι μεγεθύνονται και διατηρούνται για περισσότερο χρόνο.
Η έκθεση για την Art Bank, το 2010 με έφερε στην ομάδα. Μαζί με τη Λίτσα Μουσούλη, τη Μαρία Αποστολοπούλου, τη Δέσποινα Πανταζή και τον Στέλιο Μακρυγιάννη οδηγήσαμε την Τράπεζα Τέχνης μέχρι το 2013, με περισσότερες από 25 εικαστικές δράσεις και συνεργασίες σε χώρους τέχνης, συνέδρια, ημερίδες, εναλλακτικά φεστιβάλ και κινήματα, στην Αθήνα και την επαρχία. Το μεγάλο αυτό εικαστικό project, που είχε ξεκινήσει εντός του Ορίζοντα Γεγονότων, έκανε τη δική του πορεία και βρήκε μεγάλη αποδοχή μέσα στο χαώδες και οικονομικά καταρρακωμένο περιβάλλον που ζούσαμε. Ωστόσο σήμερα, αυτή η πορεία μοιάζει να έχει σταματήσει, εφόσον δεν δρομολογήθηκε η ανταλλακτική λειτουργία των παραγόμενων καλλιτεχνικών νομισμάτων, που ήταν και το ζητούμενο για τη συνέχεια. Αν και αυτό φάνηκε ανέφικτο, εμείς ακόμα το πιστεύουμε: «Η ευρεία αποδοχή ενός νέου συστήματος αξιών που επιπλέον θα στηρίζεται στην τέχνη μπορεί να επιτευχθεί στον βαθμό που η τέχνη, ο δημιουργός και η εργασία του κατέχουν σημαντικές θέσεις στις ζωές των ανθρώπων.»
(από το Μανιφέστο της Art Bank, 2011 http://trapezatehnis.blogspot.gr/p/art-bank.html )
Με τις συνεχιζόμενες εικαστικές εκθέσεις και δράσεις του Ορίζοντα Γεγονότων αυτόν τον ίδιο στόχο έχουμε μέχρι σήμερα: να γίνουν οι δημιουργοί απαραίτητοι στη ζωή των άλλων ανθρώπων που δεν έχουν την τύχη να μπορούν να κάνουν τέχνη. Κάτι που προσπαθούμε να επιτύχουμε μέσα από τις θεματικές εκθέσεις που αφορούν την κοινωνία σήμερα, τις παρουσιάσεις που δεν γίνονται μόνο στο «σπίτι» μας αλλά και σε χώρους «ανοιχτούς» σε όλους (δήμους, σχολεία, πολιτιστικά κέντρα, ιδρύματα σε Αθήνα και επαρχία) και τέλος μέσα από την καθαρή ματιά μας στους ανθρώπους που συναντάμε σε αυτή τη διαδρομή.  
Στα οκτώ χρόνια της κοινής μας πορείας, έφερα στην ομάδα κι άλλους καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Αντωνόπουλος, η Μπέττυ Τσιγαρίδα, ο Αντώνης Χιώτης, ο Δημήτρης Φόρτσας, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, η Έλλη Χούσου, η Ρένα Αβαγιανού, η Ισμήνη Μπονάτσου, η Μάιρα Λιούγκου, οι οποίοι συνεργάζονται μαζί μας μέχρι σήμερα λιγότερο ή περισσότερο. Επίσης, στην ομάδα γνώρισα και συνδέθηκα με ανθρώπους όπως ο Ιωάννης Πρωτονοτάριος, ο Ανδρό, ο Αλέξης Δάρας, ο Γρηγόρης Τσιγκριστάρης, η Αναστασία Καπινιάρη, ο Νίκος Πρέσας, ο Γιώργος Χουρχούλης, η Ιωάννα Αργυρίου, ο Κίμων Αξαόπουλος, ο Διαμαντής Σταγγίδης, ο Κοσμάς Λιλικάκης, η Μαρίλη Ζαρκάδα, η Αφροδίτη Καραμανλή, η Ράνια Καραμούζη, ο Γιάννης Μπέσκος, η Λυδία Μαργαρώνη, η Άννα Χατζηστεφάνου και άλλους πολλούς και αγαπημένους. Μακάρι να είμαστε για πολύ καιρό ακόμα μαζί και να κάνουμε και άλλα και ακόμα καλύτερα έργα.
Ορίζοντας Γεγονότων 
1. ουσ.
 (Αστρον.) Η νοητή γραμμή γύρω από μια μαύρη τρύπα, πέρα από την οποία η βαρύτητα γίνεται τόσο ισχυρή που τίποτα δεν μπορεί να διαφύγει. # (Κβαντ. Φυσ.) Το σημείο στο οποίο η διαστολή του χρόνου είναι τόσο μεγάλη που τα πάντα συμβαίνουν ταυτόχρονα.
2. ουσ. (Πολιτισμ.) Μια πρωτοβουλία ανθρώπων από τον χώρο του πολιτισμού και της εκπαίδευσης με αντικείμενο τη διάχυση της τέχνης στην καθημερινή ζωή, αλλά και την έρευνα πάνω στις αντιφάσεις της μεταβατικής εποχής που ζούμε. # (Κοινων.) Μια διαρκώς διευρυνόμενη παρέα περισσοτέρων των 300 εικαστικών, φωτογράφων, αρχιτεκτόνων, γλυπτών, λογοτεχνών, μουσικών και πολλών άλλων. # (Νομ.) Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία που ιδρύθηκε το 2006 στην Ηλεία, με πολιτιστικές δράσεις σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. # (!) Πολυχώρος Τέχνης στην Αθήνα, στην οδό Κεραμεικού 88. http://orizontasgegonoton.weebly.com/ 
--------------------
Land Art Project
Μαρία Δουκάκη για τον Ορίζοντα Γεγονότων
Η «Τέχνη της Γης», μια «ξεχασμένη» καλλιτεχνική πρακτική, ασχολείται με τη δημιουργία εφήμερων έργων με υλικά της φύσης, με σεβασμό στο τοπίο και τους μετεωρισμούς του. Απευθύνεται, μ’ αυτό τον τρόπο, στη μνήμη του τόπου και στη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, δυο έννοιες που έχουν τόσο διαταραχθεί στη σύγχρονη εποχή.
Το Land Art Project ξεκίνησε στα τέλη Αυγούστου, στη Σύρο, με κεντρική ιδέα τη διάδρασή μας με τη γη και τα υλικά της.
Ονομάσαμε «Έργα ΓΗΣ» τις εικαστικές παρεμβάσεις που έγιναν σε μια τοποθεσία στη Σύρο, που επιλέχτηκε λόγω της αυθεντικής κυκλαδίτικης φυσικής ομορφιάς της και μας παραχωρήθηκε.
Επί ένα τριήμερο χρησιμοποιώντας από τα διαθέσιμα φυσικά υλικά που βρήκαμε διάσπαρτα στον χώρο αλλά και με δικά μας υλικά και art objects, πραγματοποιήσαμε επιτόπου έργα που κινούνται ανάμεσα στους άξονες της γλυπτικής, των κατασκευών, των site specific installations, της land art και της performance.
Το κέρδος ήταν τεράστιο για όσους εργαστήκαμε. Επαναβεβαιώσαμε την αλληλεγγύη, τη διάθεση για δημιουργία, για πειραματισμό και αναζήτηση έξω από την ασφάλεια των συνηθισμένων διαδρομών. Βιώσαμε ξανά κυρίως τη χαρά και το γέλιο της παρέας που μένουν αναλλοίωτα εδώ και 10 χρόνια, με την έμπνευση να εξελίσσεται αλλά και για μια φορά ακόμα χωρίς οικονομική ή άλλη υποστήριξη, με ανεξαρτησία, προσωπική μέθεξη και ανεξιθρησκία…
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού δημιουργήθηκαν έργα και σε άλλα μέρη (όπως Ζάκυνθος, Παλαιόχωρα Κρήτης, Μυτιλήνη, Αμαλιάδα, Νάξος, Αντικύθηρα, Έρμιόνη, Δονούσα), με διάθεση μάθησης από τη φύση ή με αφορμή οικολογικά συμβάντα, που εντάχθηκαν και αυτά στο google map του project.
Στις 8 Οκτωβρίου 2017 το δεύτερο πειραματικό βήμα του Land Art Project μας οδήγησε στη Λίμνη Ηραίου Λουτρακίου με έργα που θέλησαν να συνομιλήσουν με το υδάτινο στοιχείο, την ομορφιά του αλλά και την μόλυνση, της οποίας γινόμαστε μάρτυρες ολοένα και περισσότερο.
Με τις θάλασσες του Σαρωνικού και του Κορινθιακού να έχουν πληγεί από τη μόλυνση σκεφτήκαμε πως η τέχνη μπορεί να είναι παρούσα με τον δικό της τρόπο: να διαβάσει, ν’ ακούσει και να ψιθυρίσει, έστω…
για περισσότερα στο FB group: Land Art με τον Ορίζοντα Γεγονότων
Land Art, μια τέχνη χωρίς συμβατικό κάδρο
Γιάννης Σχίζας
Το κάδρο στη ζωγραφική - όπως το πλαίσιο στην περφόρμανς- οριοθετεί την τέχνη από την μη-τέχνη:  Όμως και αυτό συνιστά περίγυρο του έργου τέχνης και βρίσκεται σε αλληλεπίδραση μαζί του. Η Χάρτα της Βενετίας του 1964 μιλάει για το ευρύτερο «κάδρο» μιας συγκεκριμένης τέχνης όπως η αρχιτεκτονική, για έναν περίγυρο οιονεί καλλιτεχνικό και προστατευτικό της δημιουργίας. Σήμερα η τέχνη υπόκειται στην προστασία των γκαλερί, των μουσείων, των ιδιωτικών συλλογών, των εποπτευόμενων ή φυλασσόμενων σημείων στον ανοιχτό χώρο, όμως όλα αυτά έχουν μια παράπλευρη απώλεια: Η τέχνη εμπορευματοποιείται, διαμεσολαβείται, αποκλείεται από το ευρύτερο κοινό. Το προστατευτικό πλαίσιο αποδεικνύεται συχνά κλουβί, όπου δεσπόζει ο Μαικήνας, ο χορηγός, ο επιμελητής, ο «ανιδιοτελής» κριτικός, ο κονφορμιστής φιλότεχνος, ο κυνηγός επενδυτικών ευκαιριών…
Σ’ αυτή την εποχή των μεγάλων μετακινήσεων, των απεξαρτήσεων από τα στενά εδαφικά όρια, των διαστημικών ενοράσεων, κάποιοι θεωρούν χαμένη υπόθεση τη ζεύξη της τέχνης με την εδαφικότητα, την αναζήτηση συναρτήσεων μεταξύ καλλιτεχνικής δημιουργίας, υπαίθρου και περιβάλλοντος. Όμως ο άπειρος χαρακτήρας της εδαφικότητας σε συνδυασμό με την άπειρη ευρηματικότητα του καλλιτέχνη δίνουν τρομερές ευκαιρίες για μια δημιουργία in situ, ενδεχομένως ευάλωτη στους καιρούς αλλά πάντοτε αναπαράξιμη, φωτογραφίσιμη, βιντεοσκοπίσιμη.
25 χρόνια μετά την Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του Ρίο, 15.000 επιστήμονες σε  πρόσφατη διακήρυξή τους κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για μια περιβαλλοντική εξέλιξη καταστροφική και πιθανόν μη αντιστρέψιμη. Κι αυτό σημαίνει ότι περισσότερο από κάθε άλλη φορά, χρειαζόμαστε «κάτι» περισσότερο από μια οικολογία γραφείου και εγκεφαλικής πολύ-πληροφόρησης:  «Κάτι» που θα εμπεριέχει όχι την τυφλή στράτευση αλλά την εμπνευσμένη καλλιτεχνική συνάντηση με το συγκεκριμένο που συνιστούν οι τόποι - οι παραλίες, οι ουρανομήκεις ορίζοντες, το ανάγλυφο των βουνών, τα φυτά, τα ζώα, το τοπίο.
Στο πλαίσιο της  ευρύτερης  κίνησης του «Ορίζοντα Γεγονότων», η Land Art δεν ενδιαφέρεται για μορφές απλά έκκεντρες ή για καλλιτεχνικά καμουφλάζ του χώρου. Δεν σχεδιάζει εικαστικώς ορθούς θύλακες εντός της υπαίθρου. Δεν προσχωρεί σε καλλιτεχνικές μόδες που φαινομενικά νεωτερίζουν αλλά απέχουν από τη ζωή.
Με τις μέχρι τώρα δράσεις της - στη Σύρο και στο Λουτράκι -  προσδοκά τη λειτουργία της ως τέχνης που δημιουργεί νέες διαστάσεις στον χώρο: Εκεί που αυτός καταναλώνεται από συμβατικούς τουρίστες και ψιλοεξερευνητές, η Land Art εισφέρει αντιστάσεις στην περιβαλλοντική εντροπία και στην απόμάγευση.
http://oikologein.blogspot.gr/2017/11/land-art.html
-------------------------
Εγχείρημα πουλιά
Πάρης Λεγάκης + ομάδα πουλιά Πάρης Λεγάκης: Εκ-κινητής + ομάδα πουλιά: Πανδώρα Γιαμαλίδου, Πάρης Λεγάκης, Ελένη Μαστρογεωργοπούλου, Δάφνη Σοφιανοπούλου
Το «εγχείρημα πουλιά» γεννήθηκε την Άνοιξη του 16’, σε μία ταράτσα των Εξαρχείων διακρίνοντας τον ορίζοντα και τα πουλιά κατά το ηλιοβασίλεμα της πόλης. Εκεί ψηλά, ήρθε η ιδέα να γεμίσουν οι ταράτσες με τα όνειρα των κατοίκων για τη γειτονιά τους.
Πρόκειται για ένα καλλιτεχνικό εγχείρημα το οποίο επιχειρεί να ενεργοποιήσει τις ταράτσες των πολυκατοικιών μετατρέποντάς τες προσωρινά σε ένα συλλογικό τόπο. Ξεκινώντας από το επίπεδο του δρόμου με μία μελέτη που σκιαγραφεί τη γενικότερη ατμόσφαιρα που επικρατεί στην περιοχή, μιλάμε με τον κόσμο και συλλέγουμε ιστορίες.
Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε ένα συλλογικό βίωμα μαζί με τους ανθρώπους της γειτονιάς το οποίο θα βασίζεται στην συγχρονισμένη κίνηση προς τις ταράτσες, απ’ όπου θα αφουγκραστούμε την πόλη, θα αναστοχαστούμε τη θέση μας μέσα σ’ αυτήν και θα εκφραστούμε. Για τον σκοπό αυτό δημιουργούμε ένα ηχοτοπίο με μουσικούς που θα βρίσκονται σκόρπιοι σε διαφορετικές ταράτσες. Ενας μουσικός, μία ταράτσα. Για μια μέρα, για μιάμιση ώρα. 
-----------------------
Αποκαθήλωση
Made in Athens
--------------------------
Δεν ενδιαφέρομαι για την τέχνη, ή αλλιώς, τί είναι πολιτισμός;
Κώστας Μπεβεράτος Γραφίστας, Μουσικός
[Σημείωμα με την σύνοψη σκέψεων και διαδικτυακές επεκτάσεις για την σημασία και χρήση της ανεξάρτητης δημιουργίας στην Ελλάδα του σήμερα]
Η τέχνη είναι μία διαδικασία της ανθρώπινης διάνοιας ανεξάρτητη από τον πολιτισμό και το ήθος, όμοια όπως η τεχνολογία και η επιστήμη. Ανάγεται ωστόσο σε κριτήριο πολιτισμού, αναζητείται η “υψηλότητά” της και περνά στα χέρια “ειδικών”. Μέσα από την υποτιθέμενη εξύμνησή της παραμορφώνεται και αποσχετίζεται από την δημιουργικότητα και την νοητική ισορροπία κάθε ανθρώπου. Χρησιμοποιείται μέσα από τις διάφορες εκφάνσεις της σε ένα ακόμα εργαλείο κυριαρχίας.
Ο πολιτισμός πάλι, είναι προϊόν των ανθρώπινων σχέσεων και φανερώνει την ποιότητά τους.
Οι σχέσεις καταναγκασμού και ιεραρχίας δεν έχουν σχέση με πολιτισμό παρά ορίζουν ένα περιβάλλον που ίσα-ίσα ακυρώνει τις ανθρώπινες σχέσεις και άρα τον ίδιο τον πολιτισμό.
Η χρήση οποιουδήποτε καλλιτεχνικού έργου μπορεί να είναι ολότελα ανεξάρτητη ακόμα και από την ίδια την αιτία ή και το πρόσωπο που το δημιούργησε. Η τέχνη δεν είναι εξορισμού φορέας πολιτισμού, καθώς ο πολιτισμός καθορίζεται καταρχήν από την ποιότητα των ανθρώπινων σχέσεων.
Η τέχνη όμως, μαζί με τις τεχνολογίες και τις επιστήμες, εκπαιδευόμαστε να αναγνωρίζονται ως φορείς πολιτισμού γιατί χρειάζεται να συμπληρώνουν το κενό πολιτισμού που διαμορφώνουν οι υφιστάμενες σχέσεις καταναγκασμού και ιεραρχίας.
Μεταφορά στο http://art-effects.blogspot.gr/2018/03/blog-post.html 
----------------------

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ - VIDEO

Το Διεθνές Φεστιβάλ ΣΦΙΓΓΑ -Το Φεστιβάλ των κρυμμένων Θηβών
Κωνσταντίνος Αγγέλου
--------------------------
Όλγα Αλεξοπούλου, Μανώλης Αναστασάκος, Κακάο Ροκς και Wild Drawing
https://www.youtube.com/watch?v=TDyz2kO85_Y
--------------------------
Χ+1Δημιουργοί
Κύρα Αλιγιζάκη
--------------------------
10 Video με street art
Μανώλης Αναστασάκος
1 file name : artathina_doctvgr_master
Title : HUMAN TOY, Team : Manolis Anastasakos /Billy Gee/Alex Martinez, Curated : Manos Stefanidis, Year: 2015, Place: Art Athina
2 file name : AVAF MURALFINAL3 with logo
Title : Some Color For Nature, Artist : Manolis Anastasakos, Operation Team :  Manolis Anastasakos / Marios Syrianos, Year: 2013, Place: Athens / Greece
3 file name : CCTV 2015
Title : CCTV, Interview : Manolis Anastasakos / Billy Gee, Year: 2015, Place: Greece / America
4 file name : krish TEXNH _TST
Title : ΑΝΤ1 news / Crisis & Art, Team : Artists: Marc Gastine, Manolis Anastasakos, Antouan Dani
Journalist : Kelly Xeinoporou, Camera : Dim Panagiotopoulos, Michael Vassiliadis, Montaz : Dora Tsira, Year: 2015, Place: Greece
5 file name : Mural2015 final
Title :  The wisdom, the world and the man, subtitle : say nothing, see nothing, hear nothing, Artist : Manolis Anastasakos, Operation Team : Babis Vasios Nikos Psomiadis Kostantinos Politis  Nikos Apostolopoulos, G. Karavas Vagelis Grav, Av documantation : Yiannis Papanastasopoulos, Year: 2015, Place: Greece
6 file name : No Signal
Title : No Signal, Artist : P.Sklavenitis, Operation Team : Manolis Anastasakos & Kretsis Crew, Video : DOC TV, Year: 2011, Place: Greece
7 file name : okt 1015  STADTSPAZIERGAENGE HEIMAT.Copy.01
Title : ARD studio ROM/ATHENS, Team : Artist Manolis Anastasakos, Camera: Aris Vitalis, Sound: Andreas Doutsias, Edit: Mido Saouas, Year: 2015, Place: Greece
8 file name : Proud_  M.Anastasakos Germany 2016 YOU TUBE 1080
Title : PROUD ? , Team : Art Proposal : Manolis Anastasakos, Mural team : Manolis Anastasakos / Vasilis Gryparis, Operation team : John Iven / Ron Voigt /Barbara Deppner / Milosz Zmienewski /Alex Kollera, Video Music : Vevilos / Fata Morgana, Year: 2016, Place: Cologne / Germany
9 file name : Street Art Event
Title : Art in the streets of the World, Team :   Olga Alexopoulou / Manolis Anastasakos / Cacao Rocks / WD ( Wild Drawing ), Year: 2017, Place: Ikastikos Kiklos Sianti Gallery 
10 file name : VTS_01_1
Title :  Manolis Anastasakos / Street Art Project / Greeks vs Greece, Team : Journalist : Magda Georgiadi, Year: 2011, Place: Greece
------------------
Περιπλάνηση 2: Πλατεία Ιπποδαμείας - Οδός Πειραιώς , 1997 - Video 16' 
Νίκος Καζέρος και Ελένη Τζιρτζιλάκη
Μια διαδικασία μεταγραφής του αστικού τοπίου.
Έγινε την Δευτέρα 15, την Τρίτη 16, την Τετάρτη 17, την Πεμπτη 18, την Παρασκευή 19, την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 1997.
Στους εγκαταλειμμένους τόπους της πόλης, όπως ήταν τότε η οδός Πειραιώς, η κατάδυση στους χρόνους και στους χώρους της εκκινείτο κυρίως απο την αναγνώριση της διαφορετικότητας τους. Ως τόποι έτεροι προς την συμβατική αστική πραγματικότητα, προσέφεραν την  δυνατότητα εναλλακτικών τρόπων κατοίκησης.
Ο αστικός περιπατητής είναι αυτός που αναιρεί τη συγκεκριμένη δομή της πόλης. Εισάγει την δική του ερμηνεία γι αυτήν, ορίζοντας άλλες διαδρομές από εκείνες που η παραγωγική πόλη επιβάλλει στον κάτοικό της. Έρχεται αντιμέτωπος-η με το λαβυρινθώδες της πόλης και εμπλέκεται με ό,τι συναντά: καταστάσεις, εικόνες, ήχους, αντικείμενα. Το video γίνεται το μάτι, το μέσο  που αποκρυπτογραφεί κινήσεις, συμπεριφορές, καταστάσεις.
Το  "Περιπλάνηση 2"  διερευνά τη διαδικασία της περιπλάνησης ως μεθοδολογία ανάγνωσης της πόλης, μια μεθοδολογία αγαπητή στις μέρες μας, αλλά αρκετά σπάνια τότε. (Video)
---------------
Πόλυ Ξένη Κασδά

-------------------
Φιλονεικία β΄ 
Made in Athens 
----------------------
Αιγιαλός
Λυδία Μαργαρώνη Εικαστικός
----------------------
Athens Beat (trailer) 
Βαγγέλης Μπέκας Συγγραφέας, Σκηνοθέτης
Ένας συγγραφέας αναζητά έναν γελαστό ήρωα στην Αθήνα της Κρίσης, κάποιον που να ζει την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία. Ακολουθώντας μια μπάντα με χάλκινα και τους ακροβάτες ενός ιδιόμορφου τσίρκου, θα ανακαλύψει μια κοινότητα καλλιτεχνών που βγάζει τη γλώσσα στην γκρίζα κανονικότητα και τα κάπιταλ κοντρόλ. Τελικά, ο συγγραφέας θα συνειδητοποιήσει ότι κατά τη διάρκεια της Κρίσης, η Αθήνα μεταμορφώθηκε σε μια αυθεντική underground μητρόπολη της Ανατολικής Μεσογείου. 
-------------------------------
SOUZY TROS
Μαρία Παπαδημητρίου Εικαστικός και Καθηγήτρια στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
----------------
Καλλιτεχνικές στρατηγικές επέμβασης στον δημόσιο χώρο
Άγγελος Σκούρτης
Εικαστικός
----------------------
Growth
Decode FabLab
----------------------
Δράσεις
Anna Vassof
----------------------
Δημιουργικοί τρόποι χρηματοδότησης ενός ανεξάρτητου εικαστικού πρότζεκτ/εγχειρήματος
ZLR Betriebsimperium (Christoph Ziegler και Λουκία Ρίτσαρντς)
----------------------
ANOSIA "SAMPLE"
Eva Koliopantou
----------------------


Παρασκευή 6 Απριλίου 2018

Περιλήψεις Εισηγήσεων Χ και άλλα ενδιαφέροντα Ι



Platforms Project: χαρτογράφηση του φαινομένου ανάπτυξης των καλλιτεχνικών ομάδων

Άρτεμις Ποταμιάνου
Εικαστικός και Curator
 
Μέσα στα έξι χρόνια πραγματοποίησής του, το Platforms Project πρόσφερε το βήμα ώστε περισσότερες από 180 πλατφόρμες να δημιουργήσουν συνεργασίες αλλά και σχέσεις φιλίας μεταξύ τους. Ο αρχικός στόχος χαρτογράφησης και αποτύπωσης της ανεξάρτητης σκηνής διευρύνθηκε καθώς το Platforms Project δεν αποτέλεσε μια απρόσωπη εκδήλωση αλλά μια εικαστική κοινότητα γεμάτη ενέργεια, φρεσκάδα, δίνοντας χρόνο και τόπο παρουσίασης στην εναλλακτική τέχνη που δεν θα μπορούσε να εκφραστεί αλλού. Στα πλαίσια του Platforms Project  2013-2017 παρουσιάστηκαν πλατφόρμες – δράσεις καλλιτεχνικών ομάδων από 26 χώρες  με περισσότερους από 2.300 συνολικά καλλιτέχνες από τις 5 ηπείρους.  Οι περισσότερες από τις πλατφόρμες που συμμετείχαν στο Platforms Project αντάλλαξαν πρότζεκτ  μεταξύ τους και πολλές φορές δημιούργησαν καινούργιες ομάδες. Μέσα από την παρουσίαση της Άρτεμις Ποταμιάνου για το Platforms Project, θα παρουσιαστούν τα προφίλ και οι κατηγορίες  δραστηριοποίησης των πλατφορμών.

--------------------------


Ένα Μουσείο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν…

Κωστής Σχιζάκης
Αρχιτέκτων Μηχανικός, Δημιουργός του Μουσείου Εικαστικών Τεχνών 

Αγαπημένοι μου οριζόντιοι φίλοι, φίλοι των οριζόντων σε κάθε πεδίο κι όπου βρεθείτε και δημιουργήσετε,   σπείρετε την κάθε απορρέουσα πρωτοβουλία το δίχως άλλο περιμένοντας την άνοιξη που θα ρθει ν’ ανοίξει τα δικά σας κλαδιά, τα δικά σας μπουμπούκια τα δικά σας παιδιά.
Θα με ρωτήσετε, εύστοχα ίσως, τι σχέση έχει το Μπρούκλιν με την Κρήτη και μάλιστα το Ηράκλειο που όπως όλοι σας γνωρίζετε πως από κει κατάγομαι κι εκεί εξασκώ περίπου επάγγελματικά το καθήκον μου...
Εχει. Μπορεί και απόλυτη. Αυτό το δέντρο το δεντράκι που μεγάλωνε κι όλο μεγάλωνε και το κουνούσαν πότε από δω και πότε από κει, σαν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, με την επιμονή, φούντωσε, θέριεψε και χάρισε την υπόστασή του όλη, παράδειγμα ζωντανό επιβίωσης, πάλης κι ομορφιάς στο τέλος γιά όλα όσα πρέσβευε και πρεσβεύει όποτε το θωρρούσε κανείς.
Να λοιπόν η σχέση και να γιατί καγχάζοντας όταν ρώτησα, μα τι θα πώ; Η απάντηση ήρθε ξάστερη...Μα για το ελεύθερο Μουσείο θα μιλήσεις, που έχεις.

---------------------

Ένας διάλογος που δεν κλείνει ποτέ (workshop)

Δέσποινα Πανταζή
Εικαστικός

Με τις λέξεις ο ανθρώπινος εγκέφαλος αιχμαλωτίζει το σύμπαν. Μέσα από τις φόρμες των λέξεων και των εικόνων γεννιούνται  οι σκέψεις. Η σκέψη χωρίς τη γλώσσα είναι βουβή αλλά και η γλώσσα χωρίς τη σκέψη γίνεται κραυγή.
Μετά από τα δύο επιτυχημένα project  που πραγματοποίησαν η ομάδα Εικαστικών «Ορίζοντας Γεγονότων» με το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας «Γεώργιος Ζουγανέλης» το οποίο  λειτουργεί στις Φυλακές Κορυδαλλού με την συμπαράσταση του Οργανισμού Άθλησης και Πολιτισμού του Δήμου Κορυδαλλού, συνεχίζουμε στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Φυλακών Κορυδαλλού με «Έναν διάλογο που δεν κλείνει ποτέ»: Εργαστήρια με θέμα την τέχνη από Εικαστικούς-Καθηγητές του Ορίζοντα Γεγονότων με τους Νοσηλευόμενους-Κρατούμενους και παρουσίαση-Workshop, με σκοπό την ανταλλαγή ιδεών, απόψεων, εμπειριών. Οι Συμμετέχοντες από το κοινό γράφουν και στέλνουν γράμματα με μηνύματα και σκέψεις ως «Ανώνυμος Αποστολέας» προς Μαθητές-Κρατούμενους-«Ανώνυμος Παραλήπτης» του Σ.Δ.Ε. «Γεώργιος Ζουγανέλης».
Πραγματοποιείται  στο Ε.Μ.Σ.Τ. στο πλαίσιο του συμποσίου του Ορίζοντα Γεγονότων «Όψεις της ανεξάρτητης  εικαστικής δημιουργίας στην Ελλάδα του σήμερα».
Εξαλείφοντας τις γκρίζες ζώνες ανάμεσα στους ανθρώπους, με πίστη στην θεραπευτική αξία της τέχνης, στην κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη. Γεφυρώνοντας τον μέσα με τον έξω κόσμο, μειώνοντας την απόσταση και τα αδιέξοδα στην ανθρώπινη κατάσταση, καταγράφοντας την σχέση του λόγου με το σώμα, τον χρόνο και τον χώρο.
Κάθε φορά  που ο λόγος ξετυλίγει ένα γεγονός, ο κόσμος ξαναρχίζει.
Συμμετέχουν: Έλενα Καραγιάννη (Εικαστικός), Έφη Παπαϊωάννου (Εικαστικός)

---------------------------

Tα Κοπάδια του Κύκλωπα (workshop)

Ομάδα Ένωση Άνθρακα 
(Ομάδα Δημιουργικής Σύμπραξη: Βασιλική Κριθαρά, Κατερίνα Κριθαρά, Κώστας Μπεβεράτος)


Το workshop αποτελεί ένα πείραμα με αντικείμενο την συμμετοχή, την συνεργασία και την δημιουργικότητα, από το οποίο κάθε συμμετέχων μπορεί να αποκομίσει συμπεράσματα σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.
Αποσκοπεί στην διασκέδαση και την αναγνώριση της δημιουργικής προσφοράς κάθε προσώπου και κάθε ομάδας μέσα από την δημιουργική συσχέτιση των προσώπων, στην μεταξύ τους οριοθέτηση, στον από κοινού ορισμό στόχων και στον συντονισμό μέχρι την επίτευξη αυτών των στόχων, με βάση την αξιοπρέπεια, την αισθητική και τα ενδιαφέροντα όλων των συμμετεχόντων εξίσου.
Απευθύνεται σε κάθε ενδιαφερόμενο ανεξαρτήτως υπόβαθρου και ηλικίας.
 Μικρά παιδιά θα πρέπει να συνοδεύονται.
Αφετηρία αυτής της διαδικασίας είναι ένα δεδομένο σύντομο παραμύθι και μία επίσης δεδομένη σύντομη μουσική σύνθεση. Το αποτέλεσμα μπορεί να παρουσιαστεί ή καταγραφεί με οποιοδήποτε τρόπο ή καλλιτεχνικό είδος ανάλογα με τις επιλογές της κάθε ομάδας. Δεν υπάρχει περιορισμός στο καλλιτεχνικό είδος που θα προτείνει κάθε συμμετέχων και μπορεί να αφορά συγγραφή κειμένου, μουσική σύνθεση, λόγο, χορό, δράση, εικαστικές παραστάσεις κ.ο.κ., ή και συνδυασμούς τους.
Σημαντικό μέρος αυτής της διαδικασίας είναι και η καταγραφή και κοινοποίηση της προσωπικής εμπειρίας, η οποία θα είναι προσωπική επιλογή για κάθε συμμετέχοντα και θα γίνει σε μετέπειτα χρόνο.
Η συμμετοχή είναι δωρεάν. Η ομάδα Ένωση Άνθρακα είναι εθελοντική, δεν αμοίβεται και δεν επιχορηγείται. Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να συνεισφέρουν τα υλικά και τον εξοπλισμό που θα χρειαστούν.


Το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα διενεργηθεί το workshop περιγράφεται σε αυτόν τον σύνδεσμο:
Πλαίσιο για την διενέργεια του workshop Τα κοπάδια του Κύκλωπα, της ομάδας Ένωση Άνθρακα.

Εφόσον βρίσκετε ενδιαφέρον το κάλεσμα και συμφωνείτε με το πλαίσιο μπορείτε να συμπληρώσετε και να στείλετε στην ηλεκτρονική διεύθυνση nazdrowie7@gmail.com την
Δήλωση συμμετοχής στο workshop Τα κοπάδια του Κύκλωπα, της ομάδας Ένωση Άνθρακα.


Πέμπτη 5 Απριλίου 2018

Περιλήψεις Εισηγήσεων ΙΧ



Η διδακτική των εικαστικών ως μορφή καλλιτεχνικής πράξης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση

Παναγιώτης Δαφιώτης
ΕΔΙΠ στην Καλών Τεχνών του ΑΠΘ 

Στην συγκεκριμένη παρουσίαση επιχειρείται μια χαρτογράφηση της σχέσης των μεθόδων με τις οποίες οι εικαστικοί καλλιτέχνες παράγουν έργο και γνώση, με τις αντίστοιχες μεθόδους που ακολουθούν στο πεδίο της διδακτικής της τέχνης. Βασική υπόθεση είναι ότι η συμβιωτική συσχέτιση του πειραματικού, ευρετικού (μάθηση διά της ανακάλυψης) και ειλικρινούς τρόπου με τον οποίο μία/ένας εικαστικός λειτουργεί στο εργαστήρι, με την αντίστοιχη πρακτική τους ως διδάσκοντες/ουσες καλλιτέχνες είναι όχι μόνο επωφελής αλλά και απαραίτητη. Η συνειδητοποίηση ότι η ιδιότητα, ταυτότητα και αυτοεικόνα των εικαστικών έρχεται τυπικά σε σύγκρουση με αυτήν του/της εκπαιδευτικού έχει οδηγήσει σε δημιουργία μοντέλων πρακτικής που υποστηρίζονται θεωρητικά από ένα διευρυνόμενο σώμα έρευνας στο διεθνή χώρο. Αυτά προτείνουν τρόπους με τους οποίους η διδακτική πράξη των εικαστικών είναι σημαντικό να αντλεί μεθόδους, πρακτικές και νοοτροπίες από τον τρόπο και τις μεθόδους με τις οποίες έχουν μάθει να σκέπτονται, να λειτουργούν και δημιουργούν ως εικαστικοί, βασιζόμενοι στο ρίσκο, τον αναστοχασμό, και την υπέρβαση ορίων κατά την αναζήτηση της αισθήσεων, ιδεών και νοημάτων μέσα από προσωπικούς δρόμους. Η παρουσίαση εστιάζει στην εκπαιδευτική έρευνα Βρετανικών Πανεπιστημίων στο πεδίο της διδακτικής της τέχνης που βασίζεται στην παράλληλη παραγωγή εικαστικού έργου (practice-led research) και στην εισαγωγή τέτοιων λογικών πρακτικής στην Καλών Τεχνών του ΑΠΘ.

--------------------


Παγώνα Κουτούλα
Εκπαιδευτικός, Κοινωνιολόγος, Δ/ντρια 2ου ΣΔΕ Κορυδαλλού

Η διαδικασία της εκπαίδευσης σε ένα πλαίσιο όπως η φυλακή αποτελεί μια πρόκληση για τον εκπαιδευτικό και για τον εκπαιδευόμενο. Το σύμπαν της φυλακής και το φωτεινό παράθυρο του σχολείου είναι σε μια μόνιμη αντιπαλότητα. Πως η εκπαίδευση, ως δημιουργική διαδικασία μπορεί να κεντρίσει τα ζωντανά κύτταρα προσώπων που δεν έχουν πρόσωπο λίγα μέτρα μακριά από το σχολείο, στη πτέρυγα και στο κελί; Οι τέχνες στο πλαίσιο ενός τέτοιου σχολείου παρηγορούν, εκτονώνουν τον φυλακισμένο μαθητή; Συνεισφέρουν στην προσωπική του ανάπτυξη; Πόσο μπορούν να τον επανα-κοινωνικοποιήσουν;

---------------------


Η σημασία της προβολής προσώπων και ομάδων από τα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα.

Δημήτριος Νικολούλιας
Συντηρητής  έργων τέχνης του ΥΠΠΟΑ και Εργοδηγός Σχεδιαστής, Παραγωγός της ιντερνετικής εκπομπής του σταθμού Νέας Σμύρνης και Αρθογράφος

Τα σύγχρονα παρεχόμενα μέσα στην εποχή μας μπορούν να συμβάλουν διευρύνοντας κατά πολύ την είδηση και την διακίνηση ιδεών και να πυροδοτήσουν την αλληλεπίδραση μεταξύ των δημιουργών τέχνης του κοινού και των μέσων.
Σε έναν κόσμο εξαπλούμενο, που η μεταφορά της είδησης χάνεται στην πληθώρα διαφορετικών ρυθμών διαβίωσης και αναγκών, ειδικά κάτω απο την συμπίεση τρεχουσών συνθηκών νέας εναρμόνισης τρόπου ζωής, ειδικά που στην εποχή μας, δεν υφίσταται το "Τις αγορεύειν βούλεται".
Ως αναφερόμενα παραδείγματα με κοινωνικό αντίκτυπο: α) ο ρόλος των  συνεντεύξεων και αναρτήσεών τους στο youtube της έκθεσης "Λήθη και Αλήθειες" που φιλοξενήθηκε στην Στοά του Βιβλίου ως εικαστικό γεγονός ανεξάρτητης ομάδας κ.α. β) το παράδειγμα της "Εργάνη" ως ανέξάρτητης ομάδας, πρόσωπα και ρόλοι. γ) Το παράδειγμα δραστηριοποίησης  ανεξάρτητης κίνησης πολιτών / κατοίκων της περιοχής Κυψέλης - Πατησίων με την ονομασία "Η ΚΥΨΕΛΗ ΜΑΣ 2012".

---------------------------


Η τέχνη του εκπαιδεύειν και η εκπαίδευση ως πηγή τέχνης και κοινωνικής συνοχής

Λαμπρινή Παπαδήμα
Φιλόλογος, Μουσειολόγος
 
Η εισήγηση αφορά στην τέχνη ως κοινή γλώσσα επικοινωνίας όλων των ανθρώπων – ανεξαρτήτως εθνικότητας, ιδεολογίας, θρησκεύματος, κοινωνικής κατάστασης και κουλτούρας – που αποτελεί κινητήριο δύναμη για αμέτρητες προσεγγίσεις στην εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά ταυτοχρόνως πυροδοτεί ιδέες και εμπνεύσεις για νέα καλλιτεχνική δημιουργία. Θα παρουσιαστούν δείγματα διδακτικών προσεγγίσεων που προκύπτουν από βιωματικές εμπειρίες της εισηγήτριας και αφορμούν από καταξιωμένες καλλιτεχνικές δημιουργίες, αλλά και καταλήγουν σε νέες καλλιτεχνικές απόπειρες.
Συγκεκριμένα, οι προτεινόμενες δράσεις έχουν υλοποιηθεί σε δημόσια σχολεία της Ελλάδας, στο διαπολιτισμικό γυμνάσιο, στο σχολείο που λειτουργεί σε κατάστημα κράτησης νέων, σε σχολεία όπου φοιτά μεγάλος αριθμός μεταναστών, προσφύγων ή αστέγων κτλ. Μέσα από διάφορα παραδείγματα, καταδεικνύεται πώς η τέχνη βοηθά στην ενεργοποίηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά και στην ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής, καθώς και στην αποδυνάμωση φωνών ρατσισμού και ξενοφοβίας, αλλά και στην προσπάθεια απάλειψης της παραβατικότητας και ομαλής επανένταξης των νέων που έχουν παρεκκλίνει από τον κοινωνικό ιστό.

Τετάρτη 4 Απριλίου 2018

Περιλήψεις Εισηγήσεων ΙΙΧ



Οι όροι της ανεξαρτησίας. Τέχνη και κοινωνία.

Κωνσταντίνος Αγγέλου
Εικαστικός, Εκπαιδευτικός

Αυτό που καλούμαστε να καταλάβουμε είναι το περιεχόμενο του δίπολου όρου ανεξαρτησία-εξάρτηση, όρους που θα πρέπει να τους δούμε σε σχέσεις πολυπεπίπεδες και τριδιάστατες. Σχέσεις που αναγκαστικά εμπλέκουν στους συλλογισμούς μας μια σειρά τόσο από εξωτερικά όσο και εσωτερικά αντικείμενα, και σειρά ολόκληρων τομέων του επιστητού; Αυτό που υφέρπει όμως πρωταρχικά είναι μια απορία που ήδη συνίσταται στην βάση τους, γιατί η λέξη αποζητά το αντικείμενο της· ανεξάρτητος από τι; Εξαρτημένος πως;  Ποια ελλιπής ύπαρξη δύναται να ολοκληρωθεί στο ανεξάρτητο και ποια ακέραια να ακρωτηριαστεί ή να ματαιωθεί στην εξάρτηση;
Με την πρώτη ματιά καταλαβαίνουμε πως υπάρχουν υποδηλώσεις άρνησης, αντίρρησης, ανταρσίας. Ακόμα παραπέρα μια άρνηση της διακινδύνευσης που επιφέρει η εξάρτηση. Αν εξάρτηση υπονοείται σαφώς ο πόλος εξουσία, οφείλουμε τότε να τον προσδιορίσουμε. Αναγγέλλεται επιπλέον ένας παραπέρα προβληματισμός πάνω στις κινητήριες δυνάμεις, τα πεδία που απλώνονται, τις προϋποθέσεις, τις ομαδοποιήσεις. Βλέπουμε τότε πως είναι αδύνατο να μην ασχοληθούμε με την κοινωνία, την ψυχολογία, την γνώση και το λόγο ως όρους εξάρτησης και ανεξαρτησίας.
Ίσως μάλιστα αν προχωρούσαμε τους συλλογισμούς μας να φτάναμε στην υπαρξιακή απορία της αρνητικότητας, του περιορισμού, του ακρωτηριασμού, ή του «υπαρξιακού» θανάτου. Διαστάσεις της εξάρτησης, ή όχι; Ίσως έτσι σ’ ένα βαθύτερο πεδίο στοχασμού ν’ ανακαλύπταμε τις απλοποιήσεις μας, τις παγίδες μας και την προφάνεια των επιλογών μας.

---------------------


Μια αναγωγή του «Μανιφέστου για την καλλιτεχνική δημιουργία» του Λέοντα Τρότσκι και του Αντρέ Μπρετόν στο σήμερα: «Για μια Ανεξάρτητη και Επαναστατική τέχνη (1938)».

Λυδία Μαργαρώνη
Εικαστικός

Αυτό το κείμενο, «Για μια Ανεξάρτητη και Επαναστατική Τέχνη» γραμμένο το 1938 και στο ζοφερό περιβάλλον της σταλινικής εποχής, είναι καταγγελτικό για την ένταξη της τέχνης στην πολιτική σκοπιμότητα,  στην εξυπηρέτηση ή στη μίμηση παρελθόντων προτύπων. Κοιτώντας το σήμερα και ανάγοντάς το στο σήμερα παραμένει επίκαιρο.
Στο ζοφερό περιβάλλον της οικονομικής κρίσης που υφιστάμεθα, μπορούμε να δούμε κοινούς άξονες, όσον αφορά τις αξίες που διέπουν την καλλιτεχνική δημιουργία.
Αντί ο καλλιτέχνης να προσλαμβάνει και να μετουσιώνει σε έργο, μια εποχή κρίσης οικονομικής αλλά και κοινωνικής, μετουσιώνεται αυτός ο ίδιος, τουλάχιστον προς δύο κατευθύνσεις. Είτε συμβιβάζεται σε έναν αγώνα αποδοχής του έργου του από τις τρέχουσες αισθητικές αξίες, όπως διαμορφώνονται από τους θεσμούς, μουσεία, αίθουσες τέχνης, κριτικούς τέχνης και συλλέκτες. Είτε ελεύθερος, ανεξάρτητος, παίρνει ρίσκα  και δημιουργεί σε ένα άλλο επίπεδο, θέτει ερωτήματα, μετατρέπει την βεβαιότητα σε αμφισημία, ωθεί την αμφισβήτηση και την ανάγκη επικοινωνίας, σε ένα συλλογικό περιβάλλον με κοινές αγωνίες. Οι συλλογικές ομάδες των καλλιτεχνών μπορούν να εμφανίσουν και να αναπτύξουν μια γόνιμη εργασία μόνο πάνω στη βάση μιας ελεύθερης δημιουργικής φιλίας, χωρίς τον παραμικρό απ’ έξω καταναγκασμό.
Η ελεύθερη επιλογή αυτών των θεμάτων που απασχολούν τον καλλιτέχνη και ο απόλυτος μη περιορισμός, όσον αφορά τον τομέα της έρευνας του, συνιστούν ένα αγαθό που αυτός έχει το δικαίωμα να διεκδικεί σαν αναπαλλοτρίωτο.

-----------------------


ΕΝΑ   ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗ ΦΥΣΗ…
Κοσμάς Λιλικάκης
Εικαστικός, Εκπαιδευτικός

Η ανακοίνωση εστιάζει στην ανεξάρτητη προσπάθεια ενός καθηγητή Δημόσιου Σχολείου να εγκαταλείψει τον τομέα της συστηματικής, δημόσιας εκπαίδευσης με στόχο την ίδρυση ενός δικού του «Σχολείου». Το όραμά του αυτό υλοποιήθηκε στο Κτήμα Τζαγκαρηπάπου και επικεντρώθηκε σε δύο βασικούς στόχους:
στη διεύρυνση της ατομικής - συλλογικής εικαστικής έκφρασης και χειρονομίας και στην υλοποίηση εικαστικών δράσεων σε επαφή με το φυσικό περιβάλλον ως ένα «οικολογικό καμβά» διαθέσιμο σε κάθε εικαστική χειρονομία και απευθυνόμενο σε εκκολαπτόμενους εικαστικούς-μαθητές.
Η παρουσίαση παραθέτει στοιχεία που αφορούν τη σύλληψη, τους στόχους, το όραμα και κυρίως την εξέλιξη και πορεία αυτής της διαδρομής ως ένα ανεξάρτητο πρότυπο σχολείου της Φύσης.
Παράλληλα, ο ομιλητής εστιάζει στις συνθήκες, ιδιαιτερότητες του τρόπου λειτουργίας και ανάπτυξης του εν λόγω εγχειρήματος - ενός εναλλακτικού προτύπου σχολείου τέχνης - όπως και του τρόπου και των μεθόδων ανάπτυξης του παιδαγωγικού ρόλου του στην κοινωνία.
Τα παραδείγματα που θα παρουσιαστούν αφορούν τη σχέση της ανεξάρτητης τέχνης με την κοινωνία όπως και της συνεργασίας του ομιλητή με τους άλλους καλλιτέχνες και τους μαθητές: φωτογραφικό υλικό, εντυπώσεις, εμπειρίες και γνώσεις που αποκτήθηκαν και καλλιεργήθηκαν μέσα από μία σειρά projects.

-----------------------------


Η τέχνη ως παράγων μετασχηματισμού του αστικού περιβάλλοντος

Γιάννης Σχίζας
Συγγραφέας 
Αντικείμενο της παρούσης εργασίας δεν είναι μια τέχνη «υπαίθρου», δεν είναι μια τέχνη land art, δεν είναι μια τέχνη μνημειακή - όσο το περίφημο έργο του Ζαλόγγου από τον Ζογγολόπουλο. Δεν είναι μια τέχνη διακόσμησης εσωτερικού χώρου της φύσης - όπως η διακόσμηση σπηλαίων από τον καλλιτέχνη Ra Paulette.
Από την άλλη πλευρά δεν μας αφορά και  μια τέχνη εσώκλειστη, περιορισμένη στις γκαλερί ή στις ιδιωτικές συλλογές, διαθέσιμη μόνο στις δυνάμεις του πλούτου ή στους «εστέτ». Η τέχνη έτσι γίνεται τελεσίδικα εμπορευματοποιημένη ή τουλάχιστον διαμεσολαβημένη, αποκλεισμένη από το ευρύτερο κοινό. Το προστατευτικό πλαίσιο αποδεικνύεται συχνά κλουβί, όπου δεσπόζει ο Μαικήνας, ο χορηγός, ο επιμελητής, ο «ανιδιοτελής» κριτικός, ο κονφορμιστής φιλότεχνος, ο κυνηγός επενδυτικών ευκαιριών…
Η τέχνη πρέπει να δημιουργήσει οικειότητα και ταυτόχρονα την αίσθηση ενός κοινού ονείρου, πρέπει να δημιουργήσει ένα πνεύμα διαμαρτυρίας και κατάφασης των θεμελιωδών αξιών.